Հա
03/04/2017 - 19:11

Ապրիլի 2-ի ընտրութեան դասերը, կամ շառաչուն ապտակ՝ զիջողականութեանը

Ապրիլեան քառօրեայ պատերազմում ադրբեջնական հասրակութեան նկատմամբ յաղթանակ տարած հասրակութեանն անհնար էր պարպել յաղթողի հոգեբանութիւնից՝ նրան ստիպելով համակերպւել նւաստացուցիչ պայմաններով միակողմանի զիջումների հետ՝ յանուն ինչ-որ երեւակայական խաղաղութեան մշումոտ հեռնկարի

ԱՐԱՄ ՇԱՀՆԱԶԱՐԵԱՆ

Ապրիլեան քառօրեայ պատերազմը ողջ հայութեան համար առաւել առարկայական դարձրեց դեռեւս չլուծւած ԼՂ հիմնախնդիրը:

Քառօրեայ պատերազմից յետոյ, տրամաբնօրէն աւելի ակտիւացաւ պատերազմի աւարտի մասին դիսկուրսը՝ առաջացնելով հակամարտութեան լուծումների իրատեսական ճանապարհների որոնման կարեւոր դիսկուրս՝ ե՛ւ հայ հասարակութեան մօտ ընդհանրապէս, ե՛ւ հայաստանեան  քաղաքական էլիտայում՝ յատկապէս:

Ակնյայտ էր, որ կամայ, թէ ակամայ այս դիսկուրսը տեղափոխւելու է ՀՀ ԱԺ-ի 2017 թւականի ընտրութիւններ՝ դառնալով նախընտրական քննարկումների հիմնական ու առանցքային թեմաներից մէկը: Մանաւանդ որ՝ ասպարէզում էր ցանկացած գնով, այսպէս կոչւած «Խաղաղութեաւն, հաշտութեան, բարիդրացիութեան» կուսակցութիւնը, յանձինս ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի:

Լեւոն Տէր-Պետրոսեանի եւ նրա գլխաւորած «Կոնգրես-ՀԺԿ» դաշինքի տրամաբանութիւնը հետեւեալն էր. երկարաժամկէտ կտրւածքով Հայաստանն Ադրբեջանի հետ ուժային հաւասարակշռութիւնն իր օգտին փոխելու հնարաւորութիւն չունի, իսկ դա անիմաստ է դարձնում հակամարտութեան շարունակելն ու առկայ ստատուս քւոյի պահպանումը, որն էլ ըստ նրանց՝ ենթադրում է մարդկային եւ տնտեսական հնարաւորութիւնների կորուստ՝ հարեւանների հետ թշնամական յարաբերութիւնների պատճառով:

Պարզ լեզւով ասաց՝ Լեւոն Տէր-Պետրոսեանն ու նրա թիմակիցները կոչ էին անում լինել «իրատես» եւ Ղարաբաղում զիջումների միջոցով հասնել խաղաղութեան:

Նրանց կարծիքով՝ անհրաժեշտ էր, որպէսզի առաջին քայլ անի հայկական կողմն ու յանձնի տարածքներ, որն Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի կողմից կընկալւի որպէս խաղաղութեան ազդանշան: Արդիւնքում, նրանք կը հրաժարւեն Հայաստանին մեկուսացնելու քաղաքականութիւնից, կը վերանայեն Հայաստանի շրջափակաման քաղաքականութիւնն ու կը բացեն փակ սահմանները, ինչն էլ կապահովի Հայաստանի զարգացումն ու կը վերացնի առկայ բոլոր խնդիրները:

Արցախեան հիմնախնդրի լուծումը ՀԱԿ-ՀԺԿ-ականները տեսնում էին ցնկացած գնով եւ անվերապահօրէն հակառակորդի հետ հաշտութեան մէջ: Նրանք փորձում էին հասարակութեան վախեցնել այն բանով, որ եթէ հայկական կողմը հիմա չգնայ կարգաւորման (Կարդացէք միակողմանի զիջումների-Ա.Շ.), ապա վաղը նրան աւելի վատ տարբերակ կը պարտադրւի:

 Թեզ, որը Լեւոն Տէր-Պետրոսեանն առաջ էր քաշել դեռեւս իր նախագահութեան օրօք՝ 1997-98 թւականներին, որն էլ միանշնակօրէն մերժւել էր հասարակութեան կողմից՝ դառնալով նրա հրաժարականի պատճառը:

«Խաղաղութին»՝ ցանկացած գնով մոլուցքով տարւած ԼՏՊ-ն ու իր թիմակիցները սակայն մոռացութեան էին տւել մի պարզ ճշմարտութիւն. հայաստանեան հասրակութիւնը դեռեւս մէկ տարի առաջ էր տւել իրեն կապիտուլացիայի ենթարկել ցանկացող թշանամու պատասխանը:

Ապրիլեան քառօրեայ պատերազմում ադրբեջնական հասրակութեան նկատմամբ յաղթանակ տարած հասրակութեանն անհնար էր պարպել յաղթողի հոգեբանութիւնից՝ նրան ստիպելով համակերպւել նւաստացուցիչ պայմաններով միակողմանի զիջումների հետ՝ յանուն ինչ-որ երեւակայական խաղաղութեան մշումոտ հեռնկարի: Սա հէնց այն էր, ինչ հաշւի չէին առել Տէր-Պետրոսեանն ու նրա թիմակիցները:

Պէտք է նշել, որ հայկական քաղաքական արենայում չկայ որեւէ քաղաքական ուժ, որը չի գիտակցում, որ այս հակամարտութիւնը երբեւիցէ պէտք է կարգաւորել փոխզիջումային տարբերակով: Աւելի որոշակի՝ հայկական քաղաքական իրականութիւնում չկայ պատերազմի կուսակցութիւն:

Բայց հայ հասարակութեան պատկերացրած փոխզիջումային տարբերակն այն չէ, որը պատկերացնում է, եւ որի մասին խօսում է Լեւոն Տէր-Պետրոսեանն արդէն 20 տարի շարունակ:

Ապրիլի 2-ին կայացած ընտրութիւնների արդիւնքները դրա վառ ապացոյցն էին, ընտրողների հերթական շառաչուն ապտակը՝ պարտւողական հոգեբանութեանը:

Որոշակիօրէն ԼՂ հակամարտութեան կտրւածքով ժողովուրդն ասաց իր խօսքը, կատարեց իր ընտրութիւնը: Հերթն հիմա խորհրդարան անցած քաղաքական ուժերինն է: ՀՀ նոր սահմանադրութեան արդիւնքում ստեղծւել է բացառիկ հնարաւորութիւն ապահովելու Հայաստանի  կառավարման մոդելի անցումը ժողովրդավարական, իրաւական եւ արդիւնաւետ քաղաքական համակարգի՝ արագացնելով եւ երաշխաւորելով Հայաստանում սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների եւ զարգացման ընթացքը:

Սա առանցքային նշանակութիւն ունի հայ հասարակութեան մօտ Հայաստանի ապագայի նկատմամբ հոռետեսական տրամադրութիւնները մէկ ընդ միշտ բացառելու՝ երկրի զարգացումն ու բարգաւաճումը թշնամուն միակողմանի զիջումներ անելու մէջ տեսնելու ձախաւեր մտայնութիւնը:

 

 

Յարակից լուրեր

  • Իրան-ԱՄՆ յարաբերութիւններ. Կը կայանա՞յ արդեօք քաղաքականութեան շրջափոխում
    Իրան-ԱՄՆ յարաբերութիւններ. Կը կայանա՞յ արդեօք քաղաքականութեան շրջափոխում

    Ֆրանսիայի միջնորդութեամբ, Ռոհանի-Թրամփ հաւանական հանդիպման, եւ դրա արդիւնքում Իրան-ԱՄՆ յարաբերութիւններում հնարաւոր դրական տեղաշարժի վերաբերեալ ոգեւորութիւնը շատ արագ մարեց, Իրանի նախագահ Ռոհանիի եւ ԱԳ նախարար Զարիֆի յայտարարութիւնների եւ մեկնաբանութիւնների ֆոնին:

  • Կը յաջողի՞ արդեօք դիւանագիտութիւնը
    Կը յաջողի՞ արդեօք դիւանագիտութիւնը

    Իրանի ԱԳ նախարար Մոհամմադ Ջաւադ Զարիֆի անակնկալ ուղեւորութիւնը Բիարից, ամբողջովին ստւերեց ֆրանսիական այս գողտրիկ բնակավայրում ընթացող G7-ի գագաթնաժողովի երկրորդ օրւայ քննարկումներն, ապացուցելով, որ Իրանը եւ Իրանի հետ կապւած իրադարձութիւնները «Մեծ եօթնեակ»-ի քննարկումների առանցքն են կազմում:

  • Սեւրի երկրորդ շնչառութեանը սպասելիս
    Սեւրի երկրորդ շնչառութեանը սպասելիս

    Սեւրի պայմանագիրը դարձաւ 99 տարեկան:

    1920 թւականի օգոստոսի 10-ին Փարիզի արւարձանում՝ Սեւրում, Անտանտի երկրների եւ Օսմանեան կայսրութեան կողմից ստորագրւեց հաշտութեան պայմանագիր, որը պաշտօնապէս հաստատում էր կայսրութեան բաժանումը Եւրոպայի եւ Մերձաւոր Արեւելքի միջեւ:

  • Իրան-ԱՄՆ պրոքսի դիմակայութիւն. ինչպէս պէտք է վարւի Հայաստանը
    Իրան-ԱՄՆ պրոքսի դիմակայութիւն. ինչպէս պէտք է վարւի Հայաստանը

    Իրան-ԱՄՆ պրոքսի դիմակայութեան` վերընթաց կորագծով զարգացումը որոշակի բարդութիւններ է ստեղծել կողմերի հետ յարաբերութիւններ պահպանող երկրների, այդ թւում՝ Հայաստանի համար:

  • Նրանք մեզ խիզախել սովորեցրին. Խանասորի արշաւանքի 122-ամեակի առիթով
    Նրանք մեզ խիզախել սովորեցրին. Խանասորի արշաւանքի 122-ամեակի առիթով

    Ոմանց համար հարց կարող է առաջանալ, թէ այդ ինչպէ՞ս, որ տրամաբանութեամբ է կարելի դար ու քսաներկու տարի առաջ, Օսմանեան կայսրութեան մոռացւած ու խուլ մի անկիւնում, հայ-քրդական տեղային ընդհարումը, որը թերեւս հէնց այն օրերին էլ չէր կարող որեւէ նշանակութիւն ունենար, որը նրան կը դարձնէր յատկանշման արժանի պատմական մի իրադարձութիւն, կարող է նշւել եւ տօնւել մեր օրերում, առաւել եւս, ներկայացւել որպէս փառահեղ ռազմական գործողութիւն:

Ամենաշատ ընթերցւած

Քւէարկութիւն

Կը յաջողւի՞ արդեօք Արմէն Սարգսեանին նոր որակ մտցնել ՀՀ քաղաքական կեանքում:

Եղանակ

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։