Հա

Մշակոյթ

11/01/2018

Ազնաւուրի հարցազրոյցը «Le Telegramme»-ին. «Վերջին հսկան չեմ, սակայն ֆրանսիական երաժշտութեան առաջին դասականն եմ»

Աշխարհահռչակ հայազգի շանսոնիէ Շառլ Ազնաւուրի համար երգն իր օդն է եւ սիրուհին, բացի երգելուց այլ աշխատանք չի կարող կատարել: «Արմէնպրես»-ի փոխանցմամբ, այդ մասին Ազնաւուրը նշել է «Le Telegramme»-ին տւած հարցազրոյցում: «Ես չեմ կարող այլ բան անել, բացի այս աշխատանքից, ես ոչինչ չգիտեմ, եւ չեմ էլ ցանկանում իմանալ: Ինչպէս ասում է իմ կինը՝ սա իմ օդն է, իմ սիրուհին»,- ասել է Ազնաւուրը՝ պատասխանելով հարցին, թէ ինչ մոգական ուժ է օգնում իրեն երգել բեմում:

«alikonline.ir» - Աշխարհահռչակ հայազգի շանսոնիէ Շառլ Ազնաւուրի համար երգն իր օդն է եւ սիրուհին, բացի երգելուց այլ աշխատանք չի կարող կատարել: «Արմէնպրես»-ի փոխանցմամբ, այդ մասին Ազնաւուրը նշել է «Le Telegramme»-ին տւած հարցազրոյցում: «Ես չեմ կարող այլ բան անել, բացի այս աշխատանքից, ես ոչինչ չգիտեմ, եւ չեմ էլ ցանկանում իմանալ: Ինչպէս ասում է իմ կինը՝ սա իմ օդն է, իմ սիրուհին»,- ասել է Ազնաւուրը՝ պատասխանելով հարցին, թէ ինչ մոգական ուժ է օգնում իրեն երգել բեմում:

Լրագրողը շանսոնիէյից հետաքրքրւել է՝ արդեօ՞ք պատկերացնում էր այսքան մեծ փառք: «Ոչ: Որովհետեւ, նախ չեմ երազել դրա մասին, ես ցանկանում էի անել աշխատանք, որը կը ձգւի երկար: Փառքի գաղափարը շատ ուշ է եկել, բայց դա ինքնանպատակ չէ, այլ պարզապէս գագաթնակէտ»,- պատասխանել է Ազնաւուրը:

Լրագրողը յիշեցրել է Ազնաւուրի խօսքերը, թէ երգն առաջին հերթին տեքստ է, այլ նոր հնչող մեղեդի, ինչի կապակցութեամբ շանսոնիէն աւելացրել է, որ մեղեդին գալիս է, իսկ առաջինը տեքստն է. «Կոմպոզիտորը պէտք է յարմարւի իմ տեսքտի երկարութեանը, եւ մեղեդին բնականաբար ձգւում է: Եթէ չափազանց երկար է, այն չի աշխատում: Մենք երգում կարող ենք շատ բան ասել, բայց մենք պէտք է գտնենք դիւրացումներ, էլիպսներ»:

Միաժամանակ, Ազնաւուրն ընդգծել է, որ համաձայն չէ այն մտքի հետ, թէ երգը երկրորդական արւեստ է: Նրա խօսքով, երգն ունիւերսալ արւեստ է. «Մենք ծնւում ենք երգով եւ մահանում երգով, երգն ուղեկցում է մեզ մեր ողջ կեանքում՝ օրօրոցային, մանկական երգեր, քայլ դէպի քայլ, ամուսնութիւն, հնարաւոր է ամուսնալուծութիւն եւ վերջապէս...»:

Լրագրողը նկատել է, եթէ կայ ֆրանսիական երաժշտութեան միայն մէկ հսկայ, ապա դա Ազնաւուրն է: «Չափազանց ծանր չէ՞ դա կրելը»,- հարցրել է նա:

«Ես վերջին հսկան չեմ: Միւս կողմից, ես, առանց կասկածի, ֆրանսիական երաժշտութեան առաջին դասականն եմ: Ես կարդացել եմ դասական շատ գրողների՝ Լա Ֆոնտէն եւ Վիկտոր Հիւգօ, Մոլիէր, եւ իհարկէ ռուս գրողների՝ Տոլստոյ, Դոստոեւսկի: Նրանք հարստացրել են ինձ»,- ասել է Ազնաւուրը՝ աւելացնելով, որ իր աշխատանքը կոմեդիան է, ինչը բնականաբար տանում է իրեն մարմնաւորման, որպէսզի ժեստերի ու դէմքի արտայայտութիւնների միջոցով իր երգերը լինեն կենդանի:

Հարցին, թէ մեր ժամանակներում ի՞նչն է իրեն դուր գալիս եւ հակառակը՝ Ազնաւուրը նշել է. «Շատ բաներ ինձ չեն վախեցնում: Ես մի երգ եմ գրել, որը կը ձայնագրեմ իմ յաջորդ ալբոմի համար: Այն կոչւում է՝ «Մենք պարում ենք ժամանակով»: Ես նշում եմ բռնութեան, մարդկային արժէքների կորստի, ամէն ինչ վաճառելու, սոցիալական ցանցերի միջոցով վախկոտութեան վերաբերեալ, որտեղ հնարաւոր է թաքնւել եւ վատ խօսել ողջ աշխարհի մասին: Չխօսեմ արդէն մի քանի չափազանց գռեհիկ հեռուստածրագրերի մասին»:

Արդեօ՞ք նախանձում է Բոբ Դիլանին, ով արժանացել է Նոբէլեան մրցանակի եւ հիանում Ազնաւուրով: Հարցին ի պատասխան, շանսոնիէն շեշտել է. «Ոչ, ես ուրախ եմ նրա համար:  Դա ինձ պէտք չէ: Ես արդէն ունեմ Նոբէլեան մրցանակ տանը՝ իմ կինը, նա շւեդուհի է»:

Յարակից լուրեր

Ամենաշատ ընթերցւած

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։