Հա

Գաղափարական

27/07/2019 - 13:09

ԼՈՒՌ Է ՀԱՅԱՍՏԱՆ (Լիզպոնի Մարտիկներուն)

Սիմոն, Արա, Սագօ, Վաչէ եւ Սեդրակ,

Հայրենի հողէն զրկուած հինգ հայ տղաք,

Խորթ էին օտար երկիր ու քաղաք։

Բռնագրաւեալ հայրենիքի ցաւով մեծցած,

Մասնիկն էին ժողովուրդի մը իրաւազրկուած։

Շղթայուած անարդարութեան վճիռով,

Եւ անտարբերութեան խառանով։

 ՍԵԴՕ ՊՈՅԱՃԵԱՆ

 

Սիմոն, Արա, Սագօ, Վաչէ եւ Սեդրակ,

Հայրենի հողէն զրկուած հինգ հայ տղաք,

Խորթ էին օտար երկիր ու քաղաք։

Բռնագրաւեալ հայրենիքի ցաւով մեծցած,

Մասնիկն էին ժողովուրդի մը իրաւազրկուած։

Շղթայուած անարդարութեան վճիռով,

Եւ անտարբերութեան խառանով։

 

Փշրե՛լ էր պէտք շղթաները։

Քանդե՛լ էր պէտք կապանքները։

 

Ունէին յեղափոխական աւանդներ,

Զանոնք կերտող աննման ֆետայիներ։

Կռիւը յարատեւ էր, Քրիստափորը վկայ։

Կամքը ամուր էր, Ռոստոմը վկայ։

Շառաւիղն էին մեծն Դումանի,

Ժառանգորդը՝ Նժդեհ սպարապետի,

Եւ ծնունդը Թէհլիրեան Սողոմոնի։

 

Կրկնե՛լ էր պէտք յեղափոխական աւանդը։

Վերակերտե՛լ էր պէտք անոր կտակը։

 

Եւ լուռ էր աշխարհ՝ ի դէմ արդարութեան,

Եւ անտարբեր՝ ընդդէմ պահանջատիրութեան։

Կը յորդորէին համակերպիլ կացութեան,

Բարձրացնելով պատ մը լռութեան։

Կ՛ըսէին չկայ Հայ Դատ, չկայ Հայաստան,

Հարցը որոշուած է ու անցած՝ պատմութեան,

Եւ ընդունիլ իմաստութիւնը համակերպութեան։

 

Վերացնե՛լ էր պէտք անարդարութիւնը։

Ճեղքե՛լ էր պէտք լռութեան պատը։

 

Անոնք դարձան յեղափոխական բանակ,

Հայութեան արդարութեան մարտիկ։

Լիզպոնի մէջ, Յուլիսի քսանեօթին,

Որոտաց պայթիւնը Հայ Դատի զարկին։

Անոնք ինկան յանուն գաղափարին։

Աշխարհը լսեց իրաւազրկումի դատը,

Ճեղքուած էր լռութեան պատը։

 

Շարունակե՛լ է պէտք դատին պայքարը։

Լուսաւորե՛լ է պէտք իրաւազրկումի խաւարը։

 

Լիզպոնով Սփիւռքահայը աւելի հայացաւ,

Ինքնութիւնը աւելի ամրացաւ,

Հայրենացումի հաւատքը աւելի արմատացաւ։

Աշխարհը գիտցաւ, հողը բաժանող փշաթելերէն անդին,

Հայաստանն է տէրը ամբողջական հայրենիքին,

Ան կը պատկանի հայրենազուրկ հային։

Ա՛յդ էր պատգամը մարտիկներու կտակին։

 

Շարունակե՚լ է պէտք անոնց նուիրումը։

Ամրագրե՛լ է պէտք անոնց զոհաբերումը։

 

Ինչո՞ւ լուռ է Հայաստանը...։

Սիմոն, Արա, Սագօ, Վաչէ եւ Սեդրակ։

Հայրենի հողէն պոկուած հինգ հայ տղաք։

Հայրենիքն է հերոսին մեհեանը,

Հայրենիքն է մարտիկին վահանը,

Հայրենիքն է նահատակին գերեզմանը...

Բայց ինչո՞ւ լուռ է Հայաստանը։

 

Յուլիս 25, 2019

Լոս Անճելըս

Յարակից լուրեր

  • Աստւածաշնչեան ընկերութիւնների ժողովը՝ Լիսբոնում
    Աստւածաշնչեան ընկերութիւնների ժողովը՝ Լիսբոնում

    Յունւարի 11-14 2016-ի Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսբոնում գումարւեց Միջին Արեւելքի, Հիւսիսային Աֆրիկայի եւ Եւրոպայի երկրների աստւածաշնչական ընդհանուր քարտուղարների եւ պատասխանատուների տարեկան ընդհանուր ժողովը, որի կազմակերպիչ յանձնախմբի ատենապետն էր դոկտ. Հրայր Ճեպեճեանը։

  • Պատմական փորձի թելադրանքը...
    Պատմական փորձի թելադրանքը...

    Լիսբոնի սխրա՜նք, Լիսբոնեան հերոսութի՜ւն,- ահա, այդպիսին բնութագրւեց արդարատենչ հինգ մարտիկների անձնւիրութիւնը, որն հայոց պահանջատիրութեան ոգին կրկնակի կոփելու հետ միաժամանակ, գալիս էր սասանելու թուրքական ժխտողականութիւնը եւ փշրելու նոյն ոգու դէմ տասնամեակներ կանգնեցւած ու անխորտակ թւացող լռութեան պատնէշը:

  • «...Ու միշտ կը յիշենք»
    «...Ու միշտ կը յիշենք»

    ... Եւ մի՛շտ պիտի յիշենք Լիսբոնի մէջ հերոսացած մեր հինգ նահատակները, որովհետեւ անոնք մաս կը կազմեն մեր պայքարի պատմութեան, կը մարմնաւորեն ժամանակ չճանչցող մեր պահանջատիրութիւնը, որովհետեւ անոնք ներշնչում առած էին մեր պատմութենէն, ու պատմութիւն կերտելով՝ իրենց կարգին դարձան ներշնչարան:

  • Մեր ժամանակներն ու Լիսբոնի ոգին
    Մեր ժամանակներն ու Լիսբոնի ոգին

    Լիսբոնի սխրագործութիւնից ընդամէնը 8 տարի առաջ՝ 1975 թւականին, «Հայոց Ցեղասպանութեան Արդարութեան Մարտիկներ»-ի կողմից՝ հոկտեմբերի 22-ին Վիեննայում, ապա 2 օր անց նաեւ Փարիզում, թուրքական դեսպանների ահաբեկումով մեկնարկած Հայ Դատի համար զինեալ պայքարը թէեւ մինչ այդ ունեցել էր որոշակի ձեռքբերումներ, սակայն միանշանակ էր, որ դրանք դեռեւս բաւարար ու գոհացուցիչ չէին:

  • Լիսբոնում զոհւած հինգ մարտիկների յիշատակին
    Լիսբոնում զոհւած հինգ մարտիկների յիշատակին

    Ժողովուրդների ապրելու եւ գոյատեւելու երաշխիքն է համարւում նրա ուժը: Որքան ուժ ունես՝ այնքան պատիւ: Պարտութիւնը ստորացում է ու անարգանք, որը քո գոյութեան ընթացքում մնում է որպէս սեւ յուշ: Մեր միքանիհազարամեայ պատմութիւնը լի է սխրանքներով, երբեմն էլ պարտութեան սեւ էջերով: Երբ թշնամու դիմաց եղել ենք մեղմ, անզօր ու անմիաբան, դիւրին կերպով էլ ենթարկւել, Անիներ ու մարդկային զոհեր ենք տւել: 

Ամենաշատ ընթերցւած

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։