فا

سیاست

یکشنبه, 12 بهمن 1399 09:55

کارشناس فرانسوی: شرط لازم برای بازگشت آمریکا به برجام، لغو تحریم هاست

روموالد سیورا معتقد است بازگشت دولت بایدن به برجام از آن جهت که نیازمند لغو تحریم ها علیه ایران است، کار ساده ای نیست و چه بسا ایران بخواهد از آمریکا درخواست غرامت کند که امری طبیعی است.

«آلیک» - یک عضو اندیشکده مطالعات راهبردی و امور بین الملل فرانسه (IRIS) و کارشناس حوزه آمریکا معتقد است بازگشت دولت بایدن به برجام از آن جهت که نیازمند لغو تحریم ها علیه ایران است، کار ساده ای نیست و چه بسا ایران بخواهد از آمریکا درخواست غرامت کند که امری طبیعی است.

روموالد سیورا در مصاحبه مکتوب با خبرنگار ایرنا گفت: بازگشت آمریکا به برجام در دوره دولت جدید این کشور نیز چندان کار ساده ای نخواهد بود زیر خروج ترامپ از این توافق، با تحمیل تحریم هایی شرم آور علیه ایران دنبال شد و با توجه به وجود این تحریم ها، از نظر حقوقی بازگشت دولت بایدن به برجام کار ساده ای نیست زیرا برای تهران، لغو این تحریم ها شرط لازم برای بازگشت دولت واشنگتن به برجام است.

سیورا افزود: حتی می توان تصور کرد که ایرانی ها درخواست غرامت کنند که امری کاملا طبیعی است و این نیز می تواند دلیلی دیگر برای سخت بودن بازگشت دولت آمریکا به برجام باشد. در هر صورت، من فکر می کنم که جو بایدن همه تلاش خود را خواهد کرد تا با مردم بزرگ ایران که مدتهاست مورد بی مهری غرب قرار گرفته اند، روش درستی را برگزیند.

 

عملکرد دبیرکل سازمان ملل ناامیدکننده است

سیورا که کارشناسان حوزه سازمان ملل نیز محسوب می شود، معتقد است عملکرد آنتونیو گوترش دبیرکل کنونی سازمان ملل که چهارسال از دوره ۵ ساله دبیرکلی را پشت سر گذاشته،  نه تنها بسیار ناامید کننده بوده بلکه بخاطر ضعف دربرابر فشارها و یکجانبه گرایی های دولت ترامپ، بدون تردید ناموفق بوده است.

این کارشناس فرانسوی گفت: گوترش به رغم اینکه  می توانست به مقاومت در برابر ترامپ عینیت بخشد، اما صرفاً به اعتراضِ گفتاری خود علیه تمام حملات دولت ترامپ علیه چندجانبه گرایی بسنده کرد. همچنین به رغم اینکه گوترش می توانست به صدای دولت های کوچک و متوسط مبدل شود اما در انجام این وظیفه ناکام بود.

این کارشناس فرانسوی افزود: برای مثال اخیراً ۷ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، به دلیل بدهی بیش از حد به سازمان، حق رای خود را در مجمع عمومی از دست داده اند. ایران که ناعادلانه تحت تحریم های اقتصادی ایالات متحده آمریکا قرار گرفته، برای بازپس گیری حق رای خود مجبور به پرداخت ۱۶.۲ میلیون دلار است. نیجر نیز که در حال حاضر عضو غیردائم شورای امنیت است، ۶۷۳۳ دلار؛ لیبی ۷۰۵۳۹۱ دلار؛ آفریقای مرکزی ۲۹۳۹۵ دلار؛ جمهوری کنگو (کنگو برازاویل) ۹۰۸۴۴ دلار؛ سودان جنوبی ۲۲۸۰۴ دلار و زیمبابوه ۸۱۷۷۰ دلار بدهی دارند.

وی با اشاره به شرایط بحرانی جهان ناشی از شیوع ویروس مرگبار کرونا گفت: در چنین شرایطی که وظیفه سازمان ملل متحد حمایت از دولت های درگیر در مشکلات است، لغو حق رای این کشورها بزرگترین اشتباه سیاسی گوترش محسوب می شود و تهدیدی جدی برای سازمان ملل است. بنابراین نباید تعجب کرد اگر روزی در آینده این کشورها از سازمان ملل متحد روی برگردانده و به سمت گروه های منطقه ای گرایش پیدا کنند. اما آیا ایالات متحده آمریکا که چندین سال از پرداخت سهم عضویت خود در سازمان ملل متحد امتناع کرد، از حق رای خود محروم شد؟ خیر!

عضو اندیشکده مطالعات راهبردی و امور بین الملل فرانسه تصریح کرد: بنابراین اگر امروز می بینیم که سازمان ملل متحد و چندجانبه گرایی دچار بحران شده، و سازمان ملل عملاً اعتبار سیاسی خود را در عرصه بین المللی از دست داده، مقصر آن تا حد زیادی دبیر کل آن است.

 

شورای امنیت خسته از تهدیدهای بی رویه برای استفاده از حق وتو

سیورا در پاسخ به سوالی در خصوص اینکه چرا امروز برخی دولت ها خواستار اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل هستند، به موضوع سوء استفاده برخی اعضای دائم این شورای از حق وتو اشاره کرد و گفت: برخی از اعضای پنچ گانه شورای امنیت سازمان ملل شامل آمریکا، فرانسه ، انگلیس، روسیه و چین متهم هستند که به دلیل «تعارض منافع» خود و تهدیدهای بی رویه به استفاده از حق وتو، شورای امنیت را فلج کرده اند.

این کارشناس فرانسوی حوزه سازمان ملل گفت: بسیاری از کشورها نیز فرصت را مغتنم شمرده و خواستار انجام اصلاحات در شورای امنیت شدند؛ به ویژه در مورد استفاده نادرست از حق وتو از سوی برخی از ۵ عضو دائمی این شورا که به قدرت های پنچ گانه شهرت دارند. در سال ۱۹۹۵ میلادی پطروس غالی دبیرکل وقت سازمان ملل متحد بیان کرده بود: «اگر سازمان ملل متحد عمیقاً اصلاح نشود، نامشروع خواهد شد».

وی افزود: در ۱۶ نوامبر، رئیس مجمع عمومی، بیان کرد: در بسیاری از موارد شورای امنیت در انجام مسئولیت حفظ صلح و امنیت بین المللی با شکست مواجه شده است. این تعارض منافع اعضای دائمی شورای امنیت و توسل بی رویه آن ها به حق وتو است که عملکرد شورا را محدود کرده و آن را ناتوان ساخته است.

به گفته این کارشناس حوزه سازمان ملل، امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه نیز که علاقه مند به کاربرد عباراتی نظیر «مرگ مغزی» راجع به ناتو است، اذعان داشته که سازمان ملل متحد دهه هاست با وجود تحولات جهانی هنوز اصلاح نشده اما رئیس جمهوری فرانسه تاکنون راه حل جدیدی در این باره مطرح نکرده است.

وی با بیان اینکه ساختار کنونی شورای امنیت حاکی از نابرابری و عدم توان در روابط بین الملل است، گفت: بارزترین ایراد این ترکیب آن است که هیچ کشور از قاره آفریقا صندلی عضویت دائمی ندارد؛ در حالی که از هر ۱۰ عملیات صلح، ۸ عملیات صلح در آفریقا انجام می شود که بیانگر اهمیت ارتباط میان شورای امنیت و شورای صلح و امنیت اتحادیه آفریقا است.

سیورا در ادامه گفت: باید توجه داشت که جلب حمایت برخی کشورها همچون ایالات متحده از پروژه تاسیس سازمان ملل پس از جنگ جهانی دوم، منوط به رسمیت شناختن حق وتو برای پنج عضو دائم شورای امنیت بود و بدون حق وتو، هیچ سازمان مللی هم در کار نبود.

وی افزود: بنابراین وتو فقط یک موضوع فنی نیست. بلکه مساله ای کاملاً سیاسی است که باید منعکس کننده یک توافق سیاسی بین قدرت های بزرگ در مورد توازن بین المللی باشد. راه حلِ افزایش و کاهش اعضای شورای امنیت بدون بحث راجع به سهم قدرت ها همچون سال ۱۹۴۵ موهوم است.  ضمن آنکه هرگونه اصلاح در شورای امنیت نیاز به بازنگری در منشور، یعنی تأیید پنج عضو دائمی و اکثریت ۲/۳ در مجمع عمومی دارد که فاصله زیادی تا آن داریم .

 

عواقب حمله به کنگره آمریکا برای مردم و آینده این کشور

این کارشناس فرانسوی حوزه آمریکا و سازمان ملل در خصوص عواقب یورش ۶ ژانویه هواداران دونالد ترامپ به کنگره ، به حرفهای یک استاد دانشگاه آمریکایی استناد کرد و گفت: استنلی هافمن که تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۱۵ میلادی استاد علوم سیاسی دانشگاه هاروارد بود و من  چندین بار با او گفتگو کردم، اولین کسی بود که چشم مرا به روی شکنندگی ایالات متحده باز کرد.  او در سال ۲۰۰۴ ، در حال بررسی این احتمال بود که ممکن است تا پایان قرن بیست و یکم این کشور دیگر به شکل فعلی خود وجود نداشته باشد. به دلیل وجود اختلافات زیاد اعم از فرهنگی، قومی، مذهبی یا سیاسی در آمریکا، او معتقد بود که در برخی مناطق خاص تمایل به تجزیه طلبی و یا حتی جدایی ایالت های مختلف امکان پذیر است.

سیورا افزود: به نظر من، بیم آن می رود که همه چیز سریع تر پیش برود و دوره ریاست جمهوری بایدن تنها یکی از آخرین دوره های دموکراسی باشد که در فرآیند زوال دموکراسی آمریکا رخ می دهد.

به گفته این عضو اندیشکده مطالعات راهبردی و امور بین الملل فرانسه، حوادثی که در ۶ ژانویه رخ داد موید این نظریه است. نه فقط به این دلیل که آشوبگران، به کاخ کنگره حمله کردند مانند تلاش خشونت آمیز جلیقه زردها برای نفوذ به ساختمان سخنگوی دولت فرانسه؛ بلکه بیشتر به این دلیل که این افراد در آمریکا از سوی خود رئیس جمهوری وقت ایالات متحده تحریک و تشویق به این کار شدند.

اخبار مرتبط

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։