Հա

Քաղաքական

04/12/2019 - 12:10

«Անհնար կը լինէր պատկերացնել, որ Գերմանիան լինէր ՆԱՏՕ-ի մաս՝ չճանաչելով Հոլոկոստը». Delfi

Լիտւացի քաղաքական մեկնաբան, լրագրող Վլադիմիրաս Լաուչիուսը Delfi պարբերականում հրապարակւած իր յօդւածում անդրադարձ է կատարել Թուրքիայի կողմից Հայոց Ցեղասպանութեան ժխտողականութեանը, Թուրքիայի՝ որպէս ՆԱՏՕ-ի անդամ անհամատեղելիութեանը, Թուրքիայում մարդու իրաւունքների ոտնահարումներին եւ շատ այլ հարցրերի։

«alikonline.ir» - Լիտւացի քաղաքական մեկնաբան, լրագրող Վլադիմիրաս Լաուչիուսը Delfi պարբերականում հրապարակւած իր յօդւածում անդրադարձ է կատարել Թուրքիայի կողմից Հայոց Ցեղասպանութեան ժխտողականութեանը, Թուրքիայի՝ որպէս ՆԱՏՕ-ի անդամ անհամատեղելիութեանը, Թուրքիայում մարդու իրաւունքների ոտնահարումներին եւ շատ այլ հարցրերի։ Գրում է Panorama.am-ը:

«Անհնար կը լինէր պատկերացնել, որ Գերմանիան լինէր ՆԱՏՕ-ի մաս, եթէ նա չճանաչէր նացիստական յանցագործութիւնները՝ ներառեալ Հոլոկոստը: Այնուամենայնիւ, Թուրքիան, որը չի պատրաստւում խոստովանել, որ ցեղասպանութիւն է իրականացրել քրիստոնեայ ժողովուրդների՝ հայերի, ասորիների եւ յոյների դէմ, ՆԱՏՕ-ի անդամ է:

Հիւսիսատլանտեան պայմանագրի նախաբանում ասւում է, որ պայմանագրի կողմերը «վճռական են պաշտպանելու իրենց ժողովուրդների ազատութիւնը, ընդհանուր ժառանգութիւնը եւ քաղաքակրթութիւնը, որոնք հիմնւած են ժողովրդավարութեան, անհատական ազատութեան եւ օրէնքի գերակայութեան վրայ»:

Վերոնշեալ սկզբունքներից ո՞րն է պահպանում Թուրքիան: Արդեօ՞ք դա նրան յաջողւում է: Ինչպէ՞ս կարելի է պահպանել այն քաղաքակրթութիւնը, որին նա չի պատկանում կամ պահպանել, այն սկզբունքները, որոնց այդ երկրում հազիւ են հետեւում:

Եթէ ՆԱՏՕ-ի անդամ դառնալու համար անհրաժեշտ է պարզապէս ունենալ ուժեղ բանակ, առերեւոյթ ժողովրդավարութիւն եւ արեւմտեան երկրների հետ որոշ ընդհանուր շահեր, ապա ինչպէ՞ս է պատահել, որ  Ռուսաստանը դեռ ՆԱՏՕ-ի մաս չէ:

Ոմանք կարող են ասել, որ Ռուսաստանը խախտում է անձեռնմխելիութեան սկզբունքները Հարաւային Օսիայում եւ Ուկրայինայում, այնուամենայնիւ, ՆԱՏՕ-ի երկրների համար սա, կարծես, այլեւս անյաղթահարելի բարոյական եւ իրաւական խնդիր չէ 1974 թւականից յետոյ, երբ թուրքական զօրքերն օկուպացրեցին Հիւսիսային Կիպրոսը:

Այժմ Թուրքիան նաեւ հնարաւորինս օկուպացնում է Սիրիայի տարածքը, Ռուսաստանի հետ բանակցութիւններ է վարում նաեւ պարեկային գօտիների համար:

Իսկ ի՞նչ կասէք սպառազինութեան եւ ռազմական համատեղելիութեան խնդրին: Թուրքիայի կողմից ռուսական S-400 հրթիռային համակարգեր գնելուց եւ SU-57 կործանիչներ գնելու հարցը դիտարկելուց յետոյ, այլեւս, կարծես թէ, Ռուսաստանի՝ ՆԱՏՕ-ին ինտեգրւելու հարցը լուրջ խոչընդոտ չէ: Ակնյայտ է, որ սպառազինութիւնների եւ թուրքերի միջոցով իրականացւող անուղղակի ինտեգրումն արդէն ընթանում է:

Ռուսական իշխանութիւնները չեն ճանաչում խորհրդային յանցագործութիւնները եւ արդարացնում են Ստալինի վայրագութիւնները: Թուրքիան միանգամայն նոյնն է անում՝ չընդունելով, որ ծրագրել եւ իրագործել է հայկական, ասորական եւ յունական ցեղասպանութիւնները` ուղղորդւած զանգւածային սպանութիւններով, խոշտանգումներով եւ անապատային աքսորներով: Աւելին, թուրքական օրէնսդրութիւնը թոյլ է տալիս քրէական հետապնդում իրականացնել այն մարդկանց նկատմամբ, ովքեր հաստատում են թուրքերի կողմից իրականացւած ցեղասպանութիւնները` պնդելով, որ դա վիրաւորում է թուրք ժողովրդին: Սա շատ նման է Վլադիմիր Պուտինի ռուսական օրէնքին եւ այդ երկրի պատմութեան գաղափարական քարոզչութեանը:

Թուրքիայում քրիստոնեայ ժողովուրդների ցեղասպանութիւնը` դաժանութեան, կտտանքների եւ գաղափարական արդարացման առումով, շատ նման է նացիստների կողմից իրականացւած հրէական Հոլոկոստին: Օրինակ՝ Օսմանեան կայսրութիւնում մեծ համբաւ ունեցող բժիշկ Մեհմեդ Ռեշիդը յայտնի էր նրանով, որ հայերին վերաբերւում էր որպէս երկրորդ կարգի մարդկանց՝ նրանց ստորադասելով, իր կարծիքով, աւելի առաջադէմ մահմեդականներից: Նա հրամայում էր պայտել հայ աքսորեալներին, որպէսզի աւելի զւարճալի լինի աքսորի ճանապարհին նրանց նայելը: Նա նաեւ սիրում էր խաչել նրանց՝ հաշւի առնելով հայկական կրօնը: 1978-ին, Թուրքիայում, ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրում, հրատարակւեց հանրագիտարան, որը նկարագրում է Մեհմեդ Ռեշիդին որպէս «մեծ հայրենասէր»:

Իրենց նացիստական ապագայ գործընկերների նման, թուրք բժիշկները դաժան փորձեր էին իրականացնում «երկրորդ կարգի» մարդկանց վրայ: Օրինակ՝ հայերին ներարկում էին տիֆի տենդով հիւանդների արիւն՝ դրա դէմ պատւաստանիւթ որոնելու համար: Վերոնշեալ փորձարկումներով յայտնի բժշկի համար Ստամբուլում նոյնիսկ թանգարան է կառուցւել, նա համարւում է թուրքական մանրէաբանութեան հայրը:

Տրապիզոնի առողջապահութեան վարչութեան պետ Ալի Սաիբը ջանասիրաբար կատարել է իր մասնագիտական պարտականութիւնը՝ ստիպելով յղի հայ կանանց եւ երեխաներին թոյն խմել, իսկ հրաժարւելու դէպքում նրանց խեղդում էին ծովում: Սաիբը սիրում էր մորֆինի մահացու չափաբաժին ներարկել հայ աքսորեալներին, որոնք հրաշքով փրկւել էին անապատի միջով անցած աղէտալի ճանապարհորդութիւնից: Նա նաեւ երեխաներին սպանում էր շարժական տաք գոլորշու լոգանքներում:

Այժմ Թուրքիայում փողոցներն ու նշանակալից հասարակական վայրերը կոչւում են ցեղասպանութեան կազմակերպիչների անուններով `Թալէաթ, Ջեմալ, Էնւեր: Հետաքրքիր կը լինէր, եթէ ՆԱՏՕ-ի մէկ այլ անդամ՝ Գերմանիան, փողոցներ անւանէր, օրինակ՝ Հիմլերի անունով:

Թուրքիայի՝ ՆԱՏՕ-ին անդամակցութեան հիմնական խնդիրն այն չէ, որ այն արգելափակում է մերձբալթեան պաշտպանական ծրագրերը, գնում է ռուսական S-400-ը` հրաժարւելով ամերիկեան սպառազինութիւնից, աջակցում է ԴԱԷՇ-ի եւ «Ջաբհաթ ալ Նուսրա»-ի մարտիկներին, օկուպացնում Սիրիայի տարածքները, որտեղ իր արաբական դաշնակիցների հետ միասին ոչնչացնում է քրիստոնէական համայնքների մնացորդները Փոքր Ասիայում: Հիմնական խնդիրն այն չէ, որ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը Եւրոպայում տեսնում է ժողովրդագրական եւ մշակութային վերածնւած Օսմանեան կայսրութիւն, որտեղ բարձր ծնելիութեամբ թուրք բնակչութիւնը կը կարողանայ պարտադրել սեփական կանոնները: Թուրքիայի՝ որպէս ՆԱՏՕ-ի անդամ հիմնական խնդիրը չի կայանում նրա գործողութիւնների, նպատակների, քաղաքական եւ սոցիալական իրողութիւնների կամ Արեւմուտքի նկատմամբ նրա վերաբերմունքի մէջ (այս մօտեցումն ամենեւին չպէտք է զարմացնի դարեր անց) Խնդիրն այստեղ ոչ թէ թուրքական մօտեցումն է, այլ՝ արեւմտեանը:

Ցեղասպանագէտների միջազգային ասոցիացիայի կողմից պաշտօնապէս ճանաչւել է Թուրքիայի քրիստոնեաների` հայերի (սպանւել է առնւազն 1.5 միլիոն մարդ), յոյների (սպանւել է մօտ 750.000 մարդ) եւ ասորիների (մօտ 300.000 զոհ) ցեղասպանութիւնները:

Հայոց Ցեղասպանութիւնը ճանաչւել է նաեւ Եւրոխորհրդարանի, Եւրոպայի խորհրդի եւ, վերջերս՝ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի կողմից: Այն ճանաչւել է նաեւ ՆԱՏՕ-ի անդամ մի շարք երկրների՝ ներառեալ Լիտւայի կողմից: Շւէյցարիայում, Սլովակիայում, Յունաստանում եւ Կիպրոսում քրէական հետապնդում է նախատեսւած Հայոց Ցեղասպանութեան ժխտման համար: Սլովակիան եւ Յունաստանը ՆԱՏՕ-ի անդամ են, ճիշտ այնպէս, ինչպէս Թուրքիան, որը յամառօրէն ժխտում է ցեղասպանութիւնը: Դա մի տեսակ ֆանտազմագորիա է: Դեռ կարծո՞ւմ էք, որ վերոյիշեալ երկրները պատկանում են ընդհանուր քաղաքակրթութեանը, ընդհանուր ժառանգութեանը եւ ընդհանուր սկզբունքներին:

Ինչ վերաբերում է այս իրավիճակին, ապա Թուրքիան եւ իր դաշնակիցները դեռեւս առանձնակի խնդիրների չեն բախւում: Շատերն անգամ ուրախանում են եւ, ըստ երեւոյթին, հպարտանում նման դաշնակից ունենալու ընդհանուր (ներիր ինձ, Տէր) ժառանգութեամբ:

Ճիշտ է, որ Թուրքիան Սառը պատերազմի ժամանակ ԽՍՀՄ-ի կարեւոր հակակշիռ էր եւ պէտք է ենթադրել, որ Թուրքիան դեռեւս չի մտել Եւրոմիութիւն ոչ առանց պատճառների:

Կար ժամանակ, որ յոյս կար, որ Թուրքիայում իրավիճակը կը բարելաււի: Փոխարէնը, այն աւելի վատացաւ: Եւ այսպէս, ինչքան հեռու է այն գնում, այնքան աւելի դժւար է դառնում բացատրել եւ արդարացնել խորացող արժէքային անջրպետը:

Հաշտարար մօտեցումը շարունակելը նոյնիսկ աւելի կեղծաւոր կը լինէր, քան մինչ այժմ լռութիւնը ցեղասպանութեան խնդրի շուրջ, սելեկտիւ ամնեզիան, չխօսելն այն մասին, թէ ինչը կարող է անյարմարութիւն պատճառել կամ անօգուտ է թուրք ընկերների համար, մեղմ ասած, պատիւ չի բերում նրանց: Նման մօտեցումը մասամբ համընկնում է 1939-ին Ադոլֆ Հիտլերի ասածի հետ, երբ նա կիսւեց լեհերին ոչնչացնելու իր ծրագրերով. «Ի վերջոյ, ո՞վ է այսօր յիշում հայերի ոչնչացման մասին»: Այլ կերպ ասած` ոչ ոքի չի հետաքրքրում: Իսկ նրանք, ովքեր պաշտպանում են արեւմտեան արժէքները, միթէ՞ չպէտք է մտածեն նաեւ դրա մասին»,- ասւում է յօդւածում:

Յարակից լուրեր

  • Էրտողանեան ընթերցուած մը՝ Կոստանդնուպոլսոյ հայոց պատրիարքութեան
    Էրտողանեան ընթերցուած մը՝ Կոստանդնուպոլսոյ հայոց պատրիարքութեան

    Կոստանդնուպոլսոյ Հայոց Սահակ Երկրորդ Մաշալեան պատրիարքին գահակալութեան արարողութենէն չորս օր ետք՝ Թուրքիոյ նախագահ Ռեճէպ Էրտողան Անգարայի նախագահական պալատին մէջ ընդունեց պատրիարքն ու անոր ընկերակցող պատուիրակութիւնը, որոնց հետ մէկ ժամ տեւած դռնփակ տեսակցութեան մասին բաւական ժլատ տեղեկութիւններ փոխանցեց Պոլսահայ «Ժամանակ» պարբերականը։

  • Ռուսաստանի պաշտպանութեան գիծը հնարաւոր է դարձեալ հասնի Արաքս
    Ռուսաստանի պաշտպանութեան գիծը հնարաւոր է դարձեալ հասնի Արաքս

    Գերմանիայի ԱԳՆ ղեկավար Հայկօ Մաասը հանդէս է եկել Իրանի վերաբերեալ յայտարարութեամբ: «ԱՄՆ-ն ու Եւրոպան տարբեր մօտեցումներ ունեն: Թէեւ ԱՄՆ-ը միակողմանիօրէն հրաժարւեց միջուկային համաձայնագրից եւ անցաւ առաւելագոյն ճնշումների, մենք ցանկանում ենք առաջընթացի հասնել բանակցութիւնների միջոցով: Ֆրանսիան, Մեծ Բրիտանիան եւ Գերմանիան ցանկանում են պահպանել համաձայնագիրը, որպէսզի կանխեն Իրանի կողմից միջուկային զէնքի ստեղծումը:

  • Կեսարիայի հայկական ժայռափոր եկեղեցին աւերւել է գանձագողերի կողմից
    Կեսարիայի հայկական ժայռափոր եկեղեցին աւերւել է գանձագողերի կողմից

    Թուրքիայի ներկայիս Կայսերի (պատմ. Կեսարիա) քաղաքի Մելիքգազի շրջանի Բաղփընար թաղամասում գտնւող հայկական Սուրբ Աստւածածնի աւետման ժայռափոր եկեղեցին բազմակի անգամ ենթարկւել եւ շարունակում է ենթարկւել գանձ որոնողների յարձակումներին:

  • «ՆԱՏՕ-ն պէտք է ուժեղացնի իր ռազմական ուսումնական գործողութիւնն Իրաքում»․ Սթոլթենբերգ
    «ՆԱՏՕ-ն պէտք է ուժեղացնի իր ռազմական ուսումնական գործողութիւնն Իրաքում»․ Սթոլթենբերգ

    ՆԱՏՕ-ն պէտք է ուժեղացնի իր ռազմական ուսումնական գործողութիւնն Իրաքում, որպէսզի նորից չներքաշւի ԴԱԷՇ-ի ծայրայեղականների դէմ ռազմական գործողութիւնների մէջ։ Այս մասին յայտարարել է ՆԱՏՕ-ի գլխաւոր քարտուղար Ենս Սթոլթենբերգը:

  • Անդրադարձ. «Յաղթանակ»-ի մասին զաւեշտակա՞ն, թէ՞ անկեղծ յայտարարութիւն
    Անդրադարձ. «Յաղթանակ»-ի մասին զաւեշտակա՞ն, թէ՞ անկեղծ յայտարարութիւն

    Կիրակի, 19 յունուարին Գերմանիոյ մայրաքաղաքին մէջ տեղի ունեցաւ Լիպիոյ տագնապի քննարկման նուիրուած «Պերլինի խորհրդաժողով»-ը, որուն կը մասնակցէին 11 պետութիւններու, 3 միջազգային ու շրջանային կազմակերպութիւններու, ինչպէս նաեւ տագնապին առնչակից անմիջական կողմերու ղեկավարները: Մասնակից պետութիւններու շարքին էր Թուրքիան:

Հեղինակություն © 2011-2017 «ԱԼԻՔ» Օրաթերթ։ Բոլոր իրավունքները պահպանված են։